1- جهان هستى، فيض خداوند و پرتوى از نور اوست، قوام و بقاى آن از اوست.
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ ...
2- نور خدا هم گسترده است و هم ثابت. (نور درون حباب، هم گسترده است و هم از خاموش شدن محفوظ.) «الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ»
3- زيتون، درخت مبارکى است. «شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ زَيْتُونَةٍ»
4- نور خدا از ذات اوست نه از عوامل بيرونى. «يَکادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ»
5- گرچه خداوند نور آسمانها و زمين و مايه خلقت و هدايت همه هستى است، اما جايگاه او در زمين، دلهاى پاک و شفّاف افراد مؤمن است که با نور ايمان برافروخته مىگردد و هرچه خلوص ايمان بيشتر باشد، تلألؤ بيشترى دارد. يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ ...