تفسیر نور (محسن قرائتی)
«106» يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِکُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ
(قيامت) روزى (است) که صورت‌هايى سفيد و نورانى و صورت‌هايى سياه مى‌شوند. پس کسانى که روسياه شدند، (از آنان سؤال مى‌شود:) آيا بعد از ايمانتان کفرورزيديد؟ پس به خاطر کفرتان عذاب الهى را بچشيد.