تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلاَّ عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَکَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ «6»
إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ: مگر بر زنهاى خودشان که بر ايشان عقد بستهاند، أَوْ ما مَلَکَتْ أَيْمانُهُمْ: يا بر زنانى که مالک شدند دستهاى ايشان. مراد ملک يمين و کنيز باشند. فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ: پس بدرستى که ايشان غير ملامت شوندگان، يعنى به وطى اين دو نوع مذمت و ملامت نشوند، زيرا شرع مقدس اسلام به اين دو سبب حلال فرموده: يکى عقد به دوام، يا متعه و ديگر به ملک يمين.