نکته‌های تفسیر نور

خداوند در اين آيات، مردن را قطعى و حتمى شمرده است، در اين جا ذکر کلامى از اميرالمؤمنين عليه السلام مناسب است: فلو أن احدا يجد الى البقاء سلما او لدفع الموت سبيلا لکان ذلک سليمان بن داود عليه السلام الذى سخر له ملک الجن و الانس، مع النبوة و عظيم الزلفة ... رمته قسى الفناء بنبال الموت. «1» حضرت فرمود: اگر کسى براى ماندن هميشگى در دنيا چاره‌اى مى‌انديشيد يا براى برطرف کردن مرگ راهى مى‌يافت، او سليمان پسر داود عليه السلام بود که بر جن و انس حکومت داشت، علاوه بر آن که پيامبر بود و مقام و منزلتى بزرگ داشت ... (با اين حال) کمان‌هاى نيستى با تيرهاى مرگ، او را از پاى درآوردند (و از جهان هستى رخت بربست). آيه‌ى قبل سير تکامل خلقت انسان را بيان و خداوند به خود تبريک گفت، اين دو آيه نيز مراحل نهائى تکامل را پس از مرگ بيان مى‌کند. «1». نهج البلاغه، خطبه 182. جلد 6 - صفحه 89