نزول آيات الهى بر پيامبر، بدون کم وکاست وبراساس حقّ و حقيقت است. همچنين عملها و عکسالعملها، پاداشها وکيفرهاى امّتها، مطابق يکسرى اصول و سنّتهاى پايدار است. خداوند، نه بر بندگان تکليفِ فوق طاقت مىکند و نه در کيفر و پاداش، شرايط و استعدادها و توان افراد را يکسان مىبيند که اينها موجب ظلم مىگردد.
ظلم را کسى روا مىدارد که يا کمبود داشته باشد و يا نتواند از راه حقّ به مقصود خود نايل شود و يا از بدى و زشتى ستم غافل باشد و بر خداوند سبحان هيچيک از اين موارد صادق نيست. خداوندى که همه چيز از اوست و بازگشت همه چيز نيز به سوى اوست، چه نيازى به ظلم کردن دارد؟!
جلد 1 - صفحه 581