تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُکْ فِيها مِنْ کُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَکَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ «27» پس ما به نوح وحى کرديم: زير نظر ما (مطابق دستور وآموزش) و وحى ما کشتى بساز. پس همين که فرمان (قهر) ما آمد و (آب از) تنور جوشيد، از تمام حيوانات يک جفت (نر و ماده) و (نيز) اهل خود را در کشتى وارد کن، مگر کسى از آنان را که قبلًا درباره او سخن به ميان آمده (و وعده هلاکتش داده شده) و درباره ستمگران با من سخن مگو (و نزد من از آنان شفاعت مکن) که قطعاً آنان غرق خواهند شد.