تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ وَ إِنْ کُنَّا لَمُبْتَلِينَ (30)
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ: بدرستى که در آنچه ذکر شد از قصه نوح عليه السلام و قومش، هر آينه نشانهها و دلالات است مر اهل عبرت را که تا به بادبان تأمل، کشتى نجات را از امواج ضلالت به ساحل هدايت رسانند. وَ إِنْ کُنَّا لَمُبْتَلِينَ:
و بدرستى که شأن و امر اينست که بوديم ما هرآينه رسانندگان بلاى عظيم و عقاب اليم به قوم نوح. يا امتحان و آزمايش کنندگانيم همه بندگان را بدين آيات تا حال مصدقان و مکذبان بر اهل عالم ظاهر و هويدا شود. يا امتحان نمايندگان قوم نوح بوديم به ارسال نوح و وعظ و تذکير او تا معلوم شود که کدام پيروى او نمايند و کدام سرپيچى کنند.
نکته: قوله «وَ إِنْ کُنَّا لَمُبْتَلِينَ» ان مخففه از مثقله و ضمير شأن مقدر اسم آن و ادخال «ل» در خبر فارق است ميان مخففه و نافيه.