تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «110» کُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْکِتابِ لَکانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَکْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ‌ شما بهترين امّتى هستيد که براى مردم ظاهر (وگزيده) شده‌ايد. به خوبى‌ها فرمان مى‌دهيد و از بدى‌ها و زشتى‌ها، نهى مى‌کنيد و به خدا ايمان داريد و اگر اهل کتاب (نيز به چنين آئين درخشانى) ايمان آورده بودند، قطعاً برايشان بهتر بود. برخى از آنان مؤمنند، ولى بيشترشان فاسق‌اند.