1- تکيه‌گاه انبيا خداست. «رَبِّ»
2- کلمه‌ى «ربّ» بهترين کلمه براى دعاست. بعد از کلمه‌ى «اللَّهِ» بيشترين کلمه در قرآن کلمه‌ى «رَبِّ» است و معمولًا در همه‌ى دعاها به کار رفته است.
3- کفّار ومجرمان به زودى پشيمان خواهند شد. (وجدان‌ها، روزى بيدار خواهد شد.) «نادِمِينَ»
4- بيان تاريخ و هلاکت اقوام پيشين، براى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مايه‌ى آرامش و براى کفّار مکّه وسيله‌ى تهديد است. فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ ...
5- دعاى انبيا مستجاب است. «رَبِ- فَأَخَذَتْهُمُ»
6- قهر خدا بر اساس عدل است. «الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ»
7- مخالفان انبيا، هم شکنجه‌ى روحى دارند، «نادِمِينَ» هم شکنجه‌ى جسمى، «غُثاءً» و هم در قيامت گرفتارند.
8- قهر خدا شکننده است. «غُثاءً»
9- نفرين بر ستمگران جايز است. «فَبُعْداً»
10- سنّت خداوند، پس از انقراض يک امّت، ايجاد امّتى ديگر است. «ثُمَّ أَنْشَأْنا»
(تحوّلات تاريخى، تحت حاکميّت خداوند است)