کلمهى «مَعِينٍ» به آبى گفته مىشود که روى زمين جارى باشد.
خداوند در اين سوره از عيسى ومريم به عنوان يک آيه ياد کرده است، ولى دربارهى شب و روز مىفرمايد: «جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَ النَّهارَ آيَتَيْنِ» «1» شب و روز دو آيه هستند و اين به خاطر آن است که تولّد عيسى بدون پدر، همان زايمان مريم بدون شوهر است.
در اينکه منطقه بلندى که آب جارى داشته و خداوند عيسى و مادرش را در آنجا جاى داده، کجاست؟! دو مورد بيان شده است:
الف: مراد از «رَبْوَةٍ» کوفه و مراد از «ذاتِ قَرارٍ» مسجد کوفه و مراد از «مَعِينٍ» آب فرات است که در کوفه دائماً جارى مىباشد. «2»
ب: مراد دمشق است که از بهترين مناطق شام است. «3»