تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (53)
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً: پس ببريدند و جدا ساختند امر دين خود را ميان خودشان قطعات متفرقه و اديان مختلفه و مذاهب متشتته با اتحاد و يگانگى آن در عقايد حقه. کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ: هر گروهى به آنچه نزد ايشان است از دين و کيش و آئين شاد و خوشحالند که حق را يافته‌اند و ديگران به گمراهى افتاده‌اند.
تنبيه: آيه شريفه توبيخ فرمايد احزاب مختلف را، جمعيتى که دين آنها يکى
«1». بحار الانوار، ج 77، ص 273 به نقل از بشارة المصطفى.
جلد 9 - صفحه 147
و خدا و پيغمبر و کتاب و شريعت آنها متحد است، به سبب شهوات و غفلات و متابعت هوى و هوس متفرق شدند و مذاهب مختلف به آراء فاسده اختراع نمودند، و هر دسته کيش و آئين و طريقه‌اى را فرا گرفتند و جمعيت خود را که در تحت کلمه واحده و ديانت حقه منظم و مرتب بود مشوش و پراکنده ساختند. يا للعجب که هر فرقه به کيش خود خوشحال که حق در نزد آنها و سايرين را بر باطل دانند و حال آنکه ديانت حقه در عالم يکى بيش نيست.