تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ «54» أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ «55» نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ «56»
پس آنان را تا مدّتى (که مرگشان فرا رسد يا به عذاب خدا مبتلا شوند) در ورطهى جهل و غفلت رها کن. آيا گمان مىکنند که آنچه از مال وفرزند به آنان مدد مىکنيم (براى اين است که) شتاب مىکنيم که خيرهايى به آنان برسانيم؟ (هرگز چنين نيست) بلکه آنان نمىفهمند (که مال و فرزند وسيلهى امتحان آنهاست).