«خَشِيتُ» ترسى است که برخاسته از علم وشناخت باشد و «اشفاق» ترسى است که با محبّت و احترام آميخته باشد. خشيت، بيشتر جنبه‌ى قلبى دارد و اشفاق جنبه‌ى عملى. آيه مى‌فرمايد: مؤمنان و سبقت گيرندگان در خيرات، کسانى هستند که در دل آنان ترس آميخته با عظمت خدا جاى کرده است و در عمل، حريم خدا را حفظ مى‌کنند و حيا دارند.