1- گرچه سبقت و سرعت در کارهاى خير ارزش دارد، ولى افراط ممنوع است.
«إِلَّا وُسْعَها»
2- تکليف همهى انسانها يکسان نيست. هر کس به مقدار توانِ جسمى، فکرى و ماليش مکلّف است و خداوند تکليف غنى را از فقير نمىخواهد. «لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها»
3- در جهانبينى الهى، هيچ کس گرفتار عقده و احساس حقارت نمىشود، چون بيش از توانش تکليفى ندارد. «إِلَّا وُسْعَها» (آرى هر کس توانى دارد و وظيفهاى، پس بايد آرامش داشته باشيم)
4- نظام آفرينش، حساب و کتاب دارد. «وَ لَدَيْنا کِتابٌ»
5- برخى از شرايط مديريّت در اين آيه ذکر شده است، از جمله:
الف: آشنايى به توانايى افراد و واگذارى کار به مقدار توان آنان. «وُسْعَها»
ب: نظارت دقيق بر کار و وظايف آنان. «کِتابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ»
ج: عدالت در تنبيه يا تشويق آنان. «وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 112