نکته‌های تفسیر نور

در دو آيه‌ى قبل، درباره‌ى فرزانگان مخلص فرمود: «هُمْ لَها سابِقُونَ» در اين آيه، درباره‌ى گروه منحرف مى‌فرمايد: «هُمْ لَها عامِلُونَ» آرى، «هر کس با طينت خود مى‌تند» و «از کوزه همان برون تراود که در اوست». کلمه‌ى‌ «بَلْ» در آغاز کلام، براى انتقال مطلب است. در آيات قبل سخن از نيکان بود، در اين آيه سخن از کفّار است که عملشان غير از عمل آنان است. کلمه‌ى‌ «غَمْرَةٍ» به معناى غرقاب و آبى است که تمام انسان را فراگيرد. گويا غفلت همه‌ى وجود آنان را فراگرفته است.