تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ لَهُ اخْتِلافُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ (80)
بعد از آن نوع ديگر از شواهد قدرت خود را بيان مى‌فرمايد:
وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي: و ذات خداوندى آن ذاتى است که زنده مى‌فرمايد شما را در ارحام مادران شما به قدرت کامله و حکمت شامله، وَ يُمِيتُ: و مى‌ميراند شما را نزد گذشتن اجلهاى شما، يا او است خداوندى که ايجاد فرمايد اشياء را و اعدام فرمايد آنها را بدون آنکه مشارکت کند او را در اين امر موجودى از موجودات، زيرا زنده ساختن و ميراندن خاصه قادر يکتاست.
وَ لَهُ اخْتِلافُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ: و براى ذات خداست اختلاف شب و روز، يعنى او است مؤثر حقيقى در تعاقب شب و روز و اختلاف آنها در روشنائى و
جلد 9 - صفحه 165
تاريکى و بلندى و کوتاهى و تأثير خاصه هر يک. أَ فَلا تَعْقِلُونَ: پس چرا تعقل نمى‌کنيد که قدرت ما همه کائنات را بوجود آورده و زندگى و مردن و تدبير موجودات در تحت قدرت ما ميباشد و حشر و بعث روز قيامت از آن جمله است، پس چرا انکار مى‌کنيد، مگر عقل نداريد.