تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ (87)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ: زود باشد گويند مر خداى راست بخاصه پروردگار آسمانهاى رفيع و عرش عظيم. قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ: بگو پس چرا پرهيز نمىکنيد از شرک و عذاب او که مهياست براى کسانى که انکار نمايند يگانگى ذات سبحانى و حشر بعد از مردن را. حاصل آيه شريفه الزام حجت است بر ايشان به تقرير آنکه:
شما که اقرار داريد خداى تعالى پروردگار آسمانها و عرش عظيم مىباشد، پس چرا نگاه نداريد نفوس خود را از عقاب او به سبب عمل به علم خود، زيرا شما کافر شديد به خدا به جهت شرک، و انکار نموديد حشر و بعث بعد از مردن را.