نکته‌های تفسیر نور

قرآن در سوره‌ى يس مى‌فرمايد: «إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ کُنْ فَيَکُونُ فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَيْ‌ءٍ» «1» هر گاه خداوند چيزى را اراده کند، فرمان مى‌دهد و آن، آفريده مى‌شود؛ پس منزّه است خداوندى که ملکوت همه چيز به دست اوست. (بنابراين کلمه‌ى ملکوت به معناى قدرت مطلقه بر هستى است) کلمات‌ «يُجِيرُ» و «يُجارُ» از ريشه‌ى «جوار» به معناى همسايگى است. از آنجا که يکى از حقوق همسايگى، حمايت از همسايه در برابر سوءقصد ديگران است، لذا اين کلمه به معناى پناه دادن و حمايت کردن بکار مى‌رود. «2» مراد از حقّ در آيه‌ «أَتَيْناهُمْ بِالْحَقِّ» يا معاد است يا قرآن، يا منطق واستدلال توحيدى. «1». يس، 82- 83. «2». تفسير الميزان. جلد 6 - صفحه 124