تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما کانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ «91» خداوند هيچ گونه فرزندى براى خود نگرفته است، و هيچ معبودى با او نيست، (و اگر جز اين بود،) قطعاً هر خدايى به سوى آفريده‌ى خود مى‌رفت، و بى‌ترديد بعضى از خدايان بر بعضى ديگر برترى مى‌جست (و با اين کار، هستى تباه مى‌شد) خداوند از آنچه (مشرکان) توصيف مى‌کنند منزّه است.