تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (94)
رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ: پروردگارا قرار مده مرا در قوم ستمکاران، يعنى پس خارج فرما مرا از ميان ايشان وقتى که اراده فرمائى عذاب آنها را تا آنکه نرسد مرا آنچه بديشان رسد.
تنبيه: اين کلام به جهت تواضع و شکسته نفسى است تا تنبيه باشد بر آنکه شومى ظلم و شرک و مخالفت الهى، ممکن است که بى‌گناهان را نيز برسد. و در آيه شريفه دلالت است بر آنکه جايز باشد دعا نمودن بر امرى که شخص
جلد 9 - صفحه 173
مى‌داند حق تعالى بجا مى‌آورد آن را، زيرا محقق است که خداوند عذاب نفرمايد انبياى خود را با معذبين؛ با اين حال دستور فرمايد پيغمبر خود را به دعا که «رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»: و فايده آن اظهار رغبت و خشوع و خضوع است بدرگاه سبحانى.