برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 99)- تقاضای ناممکن! در تعقیب بحثهایی که در آیات قبل پیرامون سر سختی مشرکان و گنهکاران در مسیر باطلشان گذشت، در اینجا وضع دردناکشان را به هنگامی که در آستانه مرگ قرار میگیرند چنین توصیف میکند: آنها به این راه غلط خود همچنان ادامه میدهند «تا هنگامی که مرگ یکی از آنها فرا رسد» (حَتَّی إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ).
در این هنگام که خود را در حال بریدن از این جهان و قرار گرفتن در جهان دیگر میبیند، پردههای غرور و غفلت از مقابل دیدگانش کنار میرود گویی سر نوشت دردناک خویش را با چشم میبیند، عمر و سرمایههای از دست رفته و کوتاهیهایی را که در گذشته کرده و گناهانی را که مرتکب شده، عواقب شوم آن را مشاهده میکند.
اینجاست که فریاد او بلند میشود و «میگوید: ای پروردگار من! مرا باز گردانید»! (قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ).