پیام‌های تفسیر نور

1- کيفر توهين کردن، توهين شدن است. (خداوند از مؤمنين حمايت مى‌کند و اهانت به آنان را پاسخ مى‌دهد) «فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا- اخْسَؤُا فِيها» 2- بى‌اعتنايى به مراسم دعا ونيايش بندگان خدا، بى اعتنايى خدا را به دنبال دارد. «سِخْرِيًّا- وَ لا تُکَلِّمُونِ» 3- مؤمنين همواره در معرض تمسخر کفّار هستند. «وَ کُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَکُونَ» 4- کيفر مسخره کردن مؤمنان، فراموش کردن ياد خداست. «أَنْسَوْکُمْ ذِکْرِي» 5- خنده‌ى تحقيرآميز از گناهان کبيره است. «3» «وَ کُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَکُونَ» (حساب خنده‌هاى معمولى از خنده‌هاى مستکبرانه جداست) «1». زخرف، 32. «2». تفسير راهنما. «3». هر گناهى که وعده عذاب را بدنبال داشته باشد، از گناهان کبيره است و چون براى خنده‌تحقيرآميز به مؤمنين دوزخ مطرح است، پس گناه کبيره است. تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 134