تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْکَرِيمِ «116»
پس برتر است خداوندى که فرمانرواى حقّ است (از اين که شما را بيهوده آفريده باشد) خدايى جز او نيست که پروردگار عرش گرانقدر است.
«1». غررالحکم.
«2». بحار، ج 5، ص 312.
«3». نهجالبلاغه، حکمت 463.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 137