برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 4)- «گفت: پروردگارا! استخوانم (که ستون پیکر من و محکمترین اعضای تن من است) سست شده (قالَ رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی).
«و شعله پیری تمام سرم را فرا گرفته» (وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْباً).
ج3، ص79
سپس میافزاید: پروردگارا! «و من هرگز در دعای تو از اجابت محروم نبودهام» (وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیًّا). تو همواره در گذشته مرا به اجابت دعاهایم عادت دادی و هیچگاه محرومم نساختهای، اکنون که پیر و ناتوان شدهام سزاوارترم که دعایم را اجابت فرمایی و نومید باز نگردانی.