برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 116)- نقطه مقابل افراد با ایمان و حق جویی که وصف آنها در آیه قبل آمد افراد بیایمان و ستمگری هستند که در این آیه و آیه بعد توصیف شدهاند.
نخست میفرماید: «آنها که راه کفر را پیش گرفتند هرگز نمیتوانند در پناه ثروت و فرزندان متعدد خویش ار مجازات خدا در امان بمانند» (إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً).
در این که از امکانات مادی تنها اشاره به ثروت و فرزندان شده، به خاطر آن است که مهمترین سرمایههای مادی، یکی نیروی انسانی است که به عنوان فرزندان ذکر شده است و دیگری سرمایههای اقتصادی میباشد و بقیه امکانات مادی از این دو سر چشمه میگیرد.
ج1، ص323
قرآن با صراحت میگوید: امتیازهای مالی، و قدرت جمعی، به تنهایی نمیتواند در برابر خداوند، امتیازی محسوب شود، و تکیه کردن بر آنها اشتباه است، مگر هنگامی که در پرتو ایمان و نیت پاک در مسیرهای صحیح به کار گرفته شوند، در غیر این صورت «آنها (صاحبان اموال) اصحاب دوزخند و جاودانه در آن خواهند بود» (أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ).