1- عبادت، سزاوار کسى است که پروردگار ماست. «رَبِّي وَ رَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ»
2- عيسى را فرزند خدا دانستن، تحريف در دين و مايه‌ى کفر است. «اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ»
3- يکتاپرستى و بندگى خدا، راه مستقيم و بقيّه‌ى راهها بيراهه است. (در قرآن، راه خدا و رسول و عبادت و اعتصام به خدا، راه مستقيم معرّفى شده است.)
«هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ»