تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «119» ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَکُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْکِتابِ کُلِّهِ وَ إِذا لَقُوکُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْکُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ هان! (اى مسلمانان!) اين شماييد که آنان را دوست مى‌داريد، ولى آنها شما را دوست نمى‌دارند، در حالى که شما به همه‌ى کتاب‌ها (ى آسمانى) ايمان داريد (ولى آنها به کتاب شما ايمان نمى‌آورند.) و هرگاه با شما ديدار کنند (منافقانه) مى‌گويند: ما ايمان آورديم و چون (با هم) خلوت کنند، از شدّت خشم بر شما، سر انگشتان خود را مى‌گزند. بگو: به خشمتان بميريد، همانا خداوند به درون سينه‌ها آگاه است.