1- تجليل از بزرگان لازم است. «وَ اذْکُرْ فِي الْکِتابِ إِسْماعِيلَ»
تجليل از بزرگان، بايد پايدار و عميق باشد، نه سطحى و زودگذر. «فِي الْکِتابِ» 3- ملاک تجليل بايد کمالات معنوى پايدار باشد. «کانَ صادِقَ الْوَعْدِ»
4- وفاى به عهد، از صفات ارزشمند انسانى است. «کانَ صادِقَ الْوَعْدِ»
5- پيامبران، علاوه بر مسئوليّت اجتماعى، مسئوليّت خانوادگى هم دارند. «وَ کانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ»
6- سفارش به نماز وزکات، از وظايف پدر خانواده است. «وَ کانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ» (با اينکه سفارش به نماز در خانوادهها کم وبيش هست، امّا سفارش به زکات نيست.)
7- امر به نماز و زکات، از مصاديق امر به معروف است. «وَ کانَ يَأْمُرُ»
8- نماز و زکات، سابقهاى بس طولانى دارند. وَ کانَ يَأْمُرُ ...
9- نماز (ارتباط با خالق) و زکات (ارتباط با مخلوق)، از هم جدا نيست. (عبادت بدنى به تنهايى شرط کمال نيست.) «بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ»
10- در امر بهمعروف وتوصيه به نماز، بايد از نزديکان شروع کنيم. «کانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ»
11- ارشاد و توصيه به نماز بايد دايمى باشد. وَ کانَ يَأْمُرُ ...