1- هدف همهى انبيا يکى است. (خداوند پيامبران را در کنار هم قرار مىدهد و همه را با يک وصف توصيف مىکند) أُولئِکَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ... 2- مُنعِم حقيقى، خداوند است. «أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ»
3- والدين و نياکان، از نظر وراثت در تربيت نسل مؤثّرند. ذُرِّيَّةِ آدَمَ ... ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ
4- گرچه همهى انبيا از ذرّيه آدم هستند، ولى در نام بردن نوح و ابراهيم و اسرائيل (يعقوب)، از آنان تجليل خاصّى شده است. مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ ...
5- گريه در سجده آن قدر ارزشمند است که خداوند از اهل آن تجليل کرده است. «سُجَّداً وَ بُکِيًّا»
6- گريه وزارى به درگاه الهى، نشانهى رشد، شناخت، توفيق و برگزيدگى است.
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا ...