1- شکم‌پرستى، عامل هبوط وسقوط انسان‌هاست. «لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ ... اهْبِطُوا»
2- رفاه‌طلبى، زمينه‌ى ذلّت و خوارى است. «لَنْ نَصْبِرَ ... ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ ...»
3- بى‌ادبى، نشانه‌ى روحيّه‌ى سرکشى و طغيانگرى است. آنها مى‌توانستند بجاى «لَنْ نَصْبِرَ» هرگز صبر نمى‌کنيم، بگويند: يک‌نواختى غذا براى ما سنگين شده است. و يا بجاى «فَادْعُ لَنا رَبَّکَ»، بگويند: «فادع لنا ربنا»
4- بنى‌اسرائيل، نژاد پر توقّع و افزون طلب هستند. «فَادْعُ لَنا، يُخْرِجْ لَنا»
5- بيان خواسته‌هاى جزيى، نشانه‌ى شدّت وابستگى و حقارت طبع است. «بقل، قثاء، فوم، عدس و بصل»
6- راضى بودن به آنچه خداوند خواسته و صبر بر آن، تأمين کننده‌ى خير و مصلحت واقعى انسان است. «أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ...»
7- شهرنشينى و داشتن همه نوع امکانات، نشانه‌ى رشد و تکامل نيست، بلکه گاهى مايه‌ى سقوط و هبوط است. «اهْبِطُوا مِصْراً»
جلد 1 - صفحه 127
8- کارهاى خطرناک، وابسته به افکار انحرافى وخطرناک است. «يَکْفُرُونَ، يَقْتُلُونَ»
9- تاريخ انبيا، با شهادت در راه خداوند گره خورده است. «يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ»
10- تعدّى و معصيت پى درپى، موجب کفر و کفر، عامل هر گونه جنايت است.
«يَکْفُرُونَ، عَصَوْا»
11- ذلّت و بدبختى، مربوط به نژاد نيست، بلکه مربوط به خصوصيّات و عقايد و اعمال انسان‌هاست. «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کانُوا يَکْفُرُونَ»