نکته‌های تفسیر نور

نام موسى در بيست سوره و 136 مرتبه در قرآن آمده وماجراى موسى عليه السلام از بزرگ‌ترين‌ «1». تفسير مجمع‌البيان. جلد 5 - صفحه 327 داستان‌هاى قرآن است، زيرا حدود نهصد آيه از قرآن را به خود اختصاص داده است. کلمه «ربّ» که از اسماى حسناى الهى است، بيش از 970 مرتبه در قرآن آمده است و خداوند در اوّلين تجلّى بر حضرت موسى عليه السلام خودش را با اين نام به او معرفى فرمود. «إِنِّي أَنَا رَبُّکَ» وچون نبوّت حضرت موسى عليه السلام با ندا و کلام الهى آغاز شد، لذا او را کليم اللّه مى‌نامند. «وَ کَلَّمَ اللَّهُ مُوسى‌ تَکْلِيماً» «1» «وادى‌ الْمُقَدَّسِ» به مکان دور از عيب و گناه اطلاق مى‌گردد و «طُوىً» يعنى چيزى يا جايى که با برکت آميخته شده است. در حديثى مى‌خوانيم که مراد از کندن دو کفش، دل کندن از دو نگرانى است: يکى نگرانى از وضع همسر در آن سرما و ديگرى، نگرانى از شرّ فرعون. «2» بعضى نيز آن را اشاره به همسر و فرزند و يا حبّ دنيا و آخرت دانسته‌اند. در تورات کنونى نيز عبارت‌ «فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ» به همين تعبير آمده است. «3»