1- تنها اعتقاد و عمل به اصول و فروع کافى نيست، بلکه صلابت در برابر مخالفان نيز لازم است. «لا إِلهَ إِلَّا أَنَا- فَاعْبُدْنِي فَلا يَصُدَّنَّکَ»
2- افراد بىايمان در صدد باز داشتن شما از راه حقّ هستند. توطئه وکارشکنى آنان، در راه وروش شما خللى وارد نسازد. «فَلا يَصُدَّنَّکَ»
3- سرچشمه انکار معاد، پيروى از هواى نفس است. «1» «مَنْ لا يُؤْمِنُ بِها وَ اتَّبَعَ هَواهُ»
4- ايمان به معاد، بهترين عامل براى کنترل هوى پرستى است. «مَنْ لا يُؤْمِنُ بِها وَ اتَّبَعَ هَواهُ»
5- نتيجه هوى پرستى سقوط است، گرچه آن شخص پيامبر باشد. «فَتَرْدى» 6- سازش با کفّار و افراد بىايمان، مايهى هلاکت است. فَلا يَصُدَّنَّکَ ... فَتَرْدى
7- کافران و هواپرستان درصدد بازداشتن مؤمنان از نمازند. أَقِمِ الصَّلاةَ ...
فَلا يَصُدَّنَّکَ عَنْها
«1». شايد علّت آنکه عدم ايمان با جملهى «لا يؤمن» به صورت مضارع، و پيروى از هوى و هوس با جملهى، «واتّبع هويه» به شکل فعل ماضى آمده، اين باشد که ايمان نياوردنها به خاطر پيروى از هوسها است. تفسير الميزان.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 331