تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي «25»
خلاصه پس از خطاب الهى به رفتن براى دعوت فرعون:
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي: 1- گفت موسى عليه السلام: پروردگارا روشن گردان و توسعه فرما براى من سينه مرا.
2- مراد آنست که موسى درخواست نمود خدايا مرا شجاعت عطا فرما تا به آن جرئت حاصل کنم بر مخاطبه فرعون.
جلد 8 - صفحه 261
3- آنکه موسى عليه السلام از شياطين انس و جن ترسيد، پس دعا کرد تا بدان سبب به مقام قرب رسد و مأمون شود از غوائل جن و انس.
4- آنکه قصد نمود که بالکليه طمع خلق از نفس خود قطع نمايد و مى‌دانست کسى که دعا کند با توجه حقيقى، هر آينه قرب حاصل، و در اين صورت اطماع بالکليه از او منقطع شود، لذا در مقام دعا برآمده.
5- فخر رازى نقل نموده که حضور اقدس نبوى صلّى اللّه عليه و آله از معنى شرح صدر پرسيده شد، فرمود: نور يقذف فى القلب يعنى مراد نورى است که در قلب انداخته شود. پس سؤال نمودند علامت آن چيست؟ فرمود: التّجافى عن دار الغرور و الانابة الى دار الخلود و الاستعداد للموت قبل النّزول يعنى پهلو تهى کند از علايق دنيا فريبنده و رجوع به سعادت باقى آخرت و مهيا شود از براى مردن پيش از آمدن «1». و دليل بر اينکه شرح صدر عبارت از نور است، آيه شريفه: (أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ). «2»