تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى‌ لَکُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَکِيمِ (126) ترجمه‌ و قرار نداد آن را خدا مگر بشارت و براى آنکه مطمئن شود دلهاى شما بآن و نيست نصرت مگر از نزد خداوند ارجمند درست کردار.. تفسير اين امداد ملائکه نبود مگر براى بشارت مسلمين بفتح براى تسکين خاطر آنها از ترس و الا فتح و ظفر بعده وعده نيست بلکه منوط باراده الهى است که توانا و غالب است و مغلوب نميشود و بر طبق حکمت و مصلحت هر جمعى را که خواسته باشد ظفر ميدهد و هر قومى را اراده فرموده باشد مخذول و منکوب مى- فرمايد گويا ميخواهد بفرمايد حاجت بامداد ملائکه نبود لکن چون چشم مردم به اسباب ظاهرى است و از اسباب غيبيه نوعا غافلند براى خوشنودى آنها و دلگرمى و باک نداشتن از تخلف متخلفين از جهاد اين کمک فرستاده شد.