«خَشِيتُ»، ترس برخاسته از معرفت واحساس عظمت در برابر ديگرى است.
خداوند درباره‌ى حضرت موسى عليه السلام تعبيرات خاصى بيان فرموده است:
الف: «قَرَّبْناهُ نَجِيًّا» «1» ما او را به هم‌رازى خود نزديک کرديم.
ب: «أَنَا اخْتَرْتُکَ» «2» من تو را برگزيده‌ام.
ج: «وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي» «3» زير نظر من پرورش يابى.
د: «اصْطَنَعْتُکَ لِنَفْسِي» تو را براى خود ساختم.
در آيات قبل، دو معجزه‌ى تبديل عصا به اژدها ويد بيضا براى موسى عليه السلام مطرح شد، در اين آيه مى‌فرمايد: «بِآياتِي» يعنى معجزات ديگرى نيز به تو خواهيم داد.
در آيه‌ى 24 همين سوره، فرمان رسيد که «اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ» به سوى فرعون حرکت کن، امّا موسى عليه السلام از خداوند درخواست ياور نمود، اينک با استجابت خواسته‌ى او، در اين آيه مى‌فرمايد: «اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ».
عدىّ‌بن حاتم مى‌گويد: اميرالمؤمنين عليه السلام هنگام برخورد با معاويه در صفّين، با صداى بلند فرمود: قسم به خداوند با معاويه و اصحاب او نبرد خواهم کرد، ولى به دنبال آن آهسته مى‌فرمود: ان‌شاءاللّه. گفتم: يا علىّ! شما با صداى بلند از نبرد سخن مى‌گوييد، ولى با صداى آهسته ان‌شاءاللّه مى‌گويى؟ فرمود: جنگ خدعه است و من درغگو نيستم، غرضم از اين کار برانگيختن يارانم براى جنگ است تا متفرّق نشوند. سپس حضرت اين آيه را گواه کار خود آورد که خداوند به موسى گفت: فَقُولا ... لَعَلَّهُ يَتَذَکَّرُ خداوند مى‌دانست فرعون متذکّر نمى‌شود، ولى به جهت برانگيختن موسى براى رفتن به سوى فرعون اين‌گونه سخن گفت. «4»
«1». مريم، 52.
«2». طه، 13.
«3». طه، 39.
«4». کافى، ج 7، ص 460.
جلد 5 - صفحه 346