نکته‌های تفسیر نور

«بالُ» به معناى فکر است، ولى به معناى حال نيز بکار مى‌رود. آنچه در نزد فرعون مطرح بود، ربوبيّت است، نه الوهيت و خالقيت، زيرا او ادعاى خالقيت نمى‌کرد و خود نيز الهه داشت؛ «وَ يَذَرَکَ وَ آلِهَتَکَ» «1» و ساير کفّار نيز «اللَّهُ» را بعنوان خالق قبول داشتند، وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ* ... لَيَقُولُنَّ اللَّهُ‌ «2»*، بلکه ادعاى فرعون، رهبرى و حاکميّت مطلقه خودش بود، از اين روى موسى عليه السلام در جواب فرمود: خالق، مدبّر و حاکم هستى يکى است. همه‌ى انبيا مردم را دعوت به توحيد کرده و تنها راه کمال و هدايت را از جانب خدا دانسته‌اند: حضرت ابراهيم عليه السلام فرمود: «الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ» «3»، خدايى که مرا آفريد پس او مرا هدايت کرد. موسى عليه السلام فرمود: «أَعْطى‌ کُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌» «4» او به هر چيز آفرينش داده و هدايت کرد و حضرت محمّد صلى الله عليه و آله فرمود: «الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى، وَ الَّذِي قَدَّرَ «1». اعراف، 127. «2». عنکبوت، 61. «3». طه، 50. «4». شعراء، 78. جلد 5 - صفحه 351 فَهَدى‌» «1» خدايى که آفريد سپس تعديل کرد وکسى که اندازه گرفت‌وهدايت کرد. رهبرى حرکت وقيام با موسى عليه السلام بود. «يا مُوسى‌» اگر چه موسى و هارون به سوى‌فرعون رفتند و او ابتدا گفت: «فَمَنْ رَبُّکُما»، ولى رهبر موسى بود، لذا فرعون بلافاصله اضافه کرد: «يا مُوسى‌».