1- تحقير و تهمت و عادى‌سازى جريان‌هاى مهم، شيوه‌ى طاغوت‌هاست.
«فَلَنَأْتِيَنَّکَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ»
2- گاهى با آنکه احساس پوچى در درون است، ولى ژست قدرت‌نمايى و قاطعيّت گرفته مى‌شود. فَلَنَأْتِيَنَّکَ ...
3- حتّى اگر به دشمن هم وعده مى‌دهيم، بر آن وفا کنيم. «مَوْعِداً لا نُخْلِفُهُ»
4- عدالت و انصاف حتّى درباره‌ى دشمن نيز نيکوست. «مَکاناً سُوىً» (مسافت آن مکان، نسبت به هر دو گروه يکسان باشد و هيچ امتيازى در آن نباشد)
5- از ايام فراغت به بهترين نحو بهره بردارى کنيد. «مَوْعِدُکُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ»
6- اگر ارشاد، با زيبايى و زينت و دلخوشى مردم همراه باشد، داراى اثر بيشترى است. «مَوْعِدُکُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ»
7- مسئله عيد و زينت، تاريخى بسيار طولانى دارد. «يَوْمُ الزِّينَةِ»
8- بحث‌هاى منطقى وآزاد بايد در حضور مردم باشد. «أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى»
9- در تبليغ از عنصر زمان ومکان غفلت نشود. يَوْمُ الزِّينَةِ ... ضُحًى ... مَکاناً سُوىً (هم فراغت مردم، «يَوْمُ الزِّينَةِ»، هم دسترسى مردم، «مَکاناً سُوىً» و هم روشنايى و لطافت هوا، «ضُحًى» همه در تبليغات موسى جمع شده بود.)
جلد 5 - صفحه 358
10- دشمنانِ حقّ در اوّلين فرصت ممکن، در فکر و توطئه براندازى حقّ هستند.
فَتَوَلَّى ... فَجَمَعَ کَيْدَهُ