1- طاغوتها براى تحريک مردم عليه مردان خدا، آنها را عناصرى متجاوز و مخالف آيين ملى قلمداد مىکنند. يُخْرِجاکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ ... يَذْهَبا بِطَرِيقَتِکُمُ الْمُثْلى
2- مالکيّت، يک خواسته طبيعى است و انسانها با مخالف آن مبارزه مىکنند.
«يُخْرِجاکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ» (وطن دوستى، امرى فطرى وخواسته همه مردم است)
«1». اعلى، 14.
جلد 5 - صفحه 360
3- وحدت، رمز پيروزى واختلاف رمز سقوط است. «فَأَجْمِعُوا کَيْدَکُمْ» طرفداران فرعون همه ياران خودرا به همفکرى وبهرهگيرى از تمام حيلهها فراخواندند.
4- نظم، يکى از عوامل هيبت در مقابل دشمنان است. «صَفًّا»
5- دشمنان براى سرکوب حقّ، هم هدف خود را يکى مىکنند و هم قالب حرکتشان را هماهنگ مىسازند. فَأَجْمِعُوا ... صَفًّا