«خطايا» جمع «خطيئه»، به گناهان عمدى گفته مى‌شود. «1»
جمله‌ى «ما أَکْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ» يعنى ما از خداوند به خاطر خطاهايى که تو ما را بر آن مجبور کردى، استغفار مى‌کنيم. و مراد از اکراه بر سحر، احضار ساحران و عمل سحر آنان است. «2»
کسى که از جان خود در راه هدف الهى بگذرد، هر لحظه رشد بيشترى پيدا مى‌کند.
ساحران در اين آيات، سه گونه تعبير درباره‌ى خداوند آوردند: «الَّذِي فَطَرَنا»، «آمَنَّا بِرَبِّنا»، «وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى».
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: هرکس خود را از ديگران برتر بداند مستکبر است.
پرسيدند: آيا افراد پاک که خود را بهتر از گناهکاران مى‌دانند مستکبرند؟ امام ماجراى ايمان آوردن ساحران را بيان فرمود که انسان گاهى در چند لحظه تغيير فکر مى‌دهد، بنابراين خود را بهتر ندانيد چون خبر از سرانجام و عاقبت نداريد. «3»