تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالُوا ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَکَ بِمَلْکِنا وَ لکِنَّا حُمِّلْنا أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْناها فَکَذلِکَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ «87»
(مردم به موسى) گفتند: ما به ميل و ارادهى خود خلاف وعده نکرديم، وليکن از زيور آلات قومِ (فرعون، چيزها و) بارهايى بر ما نهاده شد، پس ما آنها را (در آتش) افکنديم پس اينگونه سامرى (بر ما) القا کرد.