1- ايمان، زير بناى عمل به دستورات است. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا»
2- قبل از تحريم ربا، نمونههاى زشت وبرجسته آن تحريم شد. «أَضْعافاً مُضاعَفَةً»
3- رعايت تقوا در مسائل اقتصادى بشدّت لازم است. «لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا ... اتَّقُوا اللَّهَ»
4- رستگارى با رباخوارى بدست نمىآيد، بلکه با تقوا حاصل مىشود. «لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا ... وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»
5- رباخوار، نه در دنيا رستگار است، (به خاطر تشديد اختلافات طبقاتى که منجر به تفرقه و کينهى محرومان و انفجار آنها مىشود) و نه در آخرت. (به خاطر گرفتارى به قهر خداوند). «لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا ... لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»