مسألهى قديم يا حادث بودن کلام خدا، از جمله مسائلى است که در زمان خلفاى بنى عباس مطرح شد و مورد جرّ وبحث فراوان قرار گرفت. به نظر مىرسد که طرح اين بحث، بيشتر جنبه سياسى داشت تا مردم را از امور اساسى و حقايق اصيل اسلامى و برخورد با حکّام ستمگر، منصرف سازند. بديهى است که محتواى قرآن، از علم خداوند سرچشمه گرفته و قديم است، ولى الفاظ آن که بر پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نازل شده، حادث و جديد است. به هر حال، اين گونه مباحث، مشکلى را از افراد و جامعه حل نمىکند و امامان ما نيز از آن پرهيز داشتهاند. «1»