نکته‌های تفسیر نور

به دنبال محکوم کردن ربا در آيات قبل، آيه از انفاق و عفو وگذشت وتعاون تمجيد مى‌کند. روزى يکى از خدمتکاران امام سجاد عليه السلام در موقع شستشوى سر و صورت آن حضرت، ظرف آب از دستش افتاد و سر امام عليه السلام را زخمى کرد. او دريافت که امام ناراحت شده است. بلافاصله گفت: «وَ الْکاظِمِينَ الْغَيْظَ»، امام فرمود: من خشم خود را فرو بردم. او دوباره گفت: «وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ»، امام فرمود: تو را عفو کردم. او گفت: «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» امام فرمود: تو در راه خدا آزاد هستى. «1» امام صادق عليه السلام فرمود: هيچ بنده‌اى نيست که خشم خود را فرو برد، مگر آنکه خداوند عزّت او را در دنيا و آخرت فزونى بخشد. خداوند فرمود: «وَ الْکاظِمِينَ الْغَيْظَ ... وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» اين پاداش فروبردن آن خشم است. «2» «1». تفاسير مجمع‌البيان و روح‌البيان. «2». کافى، ج 2، ص 110. جلد 1 - صفحه 609