پیام‌های تفسیر نور

1- تقوا، از انفاق جدا نيست. «أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ ...» 2- انفاق، سخاوت مى‌خواهد نه ثروت. «فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ» 3- نه در حال رفاه از محرومان غافل باشيم و نه در تنگدستى بگوييم که ما خود گرفتاريم. «فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ» 4- متّقين محکوم غرايز نيستند، آنان حاکم ومالک خويشتن‌اند. «الْکاظِمِينَ الْغَيْظَ» 5- تقوا، از سعه‌ى صدر جدا نيست. «وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ» 6- متّقى، منزوى نيست، بلکه با مال و اخلاق خوب خود، با مردم معاشرت مى‌کند. «يُنْفِقُونَ، الْکاظِمِينَ، الْعافِينَ» 7- در عفو خطاکار، ايمان او شرط نيست. «وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ» 8- کسى‌که مى‌خواهد محبوب خدا شود بايد از مال بگذرد و خشم وغضب را فرو برد. «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» 9- انفاق به محرومان و گذشت از خطاى مردم، از مصاديق احسان و نيکوکارى است. «يُنْفِقُونَ، الْکاظِمِينَ، الْعافِينَ، الْمُحْسِنِينَ»