تفسیر نور (محسن قرائتی)
«135» وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
(افراد با تقوا) کسانى هستند که هرگاه کار زشتى انجام دهند و يا به خويشتن ستم کنند، خدا را ياد کرده و براى گناهان خود استغفار مى‌کنند.
و جز خدا کيست که گناهان را ببخشد؟ و (متّقين) چون به زشتى گناه آگاهند بر انجام آنچه کرده‌اند، پافشارى ندارند.
جلد 1 - صفحه 610