تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ «31»
و در زمين، کوه‌هاى ثابت و استوار قرار داديم تا (مبادا زمين) آنها (مردم) را بلرزاند و در لابلاى کوه‌ها، (دره‌ها و) راههاى فراخ پديد آورديم، شايد که آنها راه يابند.
«1». تفسير نمونه.
جلد 5 - صفحه 445