برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 31)- این آیه اشاره به قسمت دیگری از نشانههای توحید و نعمتهای بزرگ خداوند کرده، میگوید: «و ما در زمین کوهای ثابت و مستقری ایجاد کردیم تا انسانها را نلرزاند» (وَ جَعَلْنا فِی الْأَرْضِ رَواسِیَ أَنْ تَمِیدَ بِهِمْ).
ج3، ص166
کوهها همچون زرهی کره زمین را در بر گرفتهاند و این سبب میشود که از لرزشهای شدید زمین که بر اثر فشار گازهای درونی است تا حد زیادی جلوگیری کند.
به علاوه همین وضع کوهها، حرکات پوسته زمین را در مقابل جزر و مد ناشی از ماه به حد اقل میرساند.
از سوی دیگر اگر کوهها نبودند سطح زمین همواره در معرض تند بادها قرار داشت و آرامشی در آن دیده نمیشد، همان گونه که در کویرها و بیابانهای خشک و سوزان چنین است.
سپس به نعمت دیگری که آن هم از نشانههای عظمت اوست اشاره کرده، میگوید: «و ما در لابلای این کوههای عظیم، درهها و راههایی قرار دادیم، تا آنها هدایت شوند و به مقصد برسند» (وَ جَعَلْنا فِیها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ).
به راستی اگر این درهها و شکافها نبودند، سلسلههای جبال عظیم موجود در زمین، مناطق مختلف را آن چنان از هم جدا میکردند که پیوندشان از زمین بکلی گسسته میشد، و این نشان میدهد که همه این پدیدهها طبق برنامه و حسابی است.