1- آفرينش آسمان روى حساب و هدف است. «جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً»
2- نه تنها زمين که آسمان‌ها نيز حفظ مى‌شوند. «مَحْفُوظاً» (حفظ مى‌شوند از اينکه بر انسان‌ها سقوط کنند)
3- آسمان، هم حافظ است «سَقْفاً» و هم محفوظ. «مَحْفُوظاً»
4- آسمان داراى نشانه‌هايى از قدرت و حکمت الهى است. «آياتِها»
5- هر چه خداوند بر عبرت آموزى و هدايت پذيرى از آيات و نشانه‌هاى قدرت خويش تأکيد مى‌فرمايد، امّا انسان غافل و مغرو از آن اعراض مى‌کند. «عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ»
«1». حجر، 17.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 447