تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى طالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ أَ فَلا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها أَ فَهُمُ الْغالِبُونَ «44» با اين وجود، ما آنها و پدرانشان را (از نعمت‌ها) کامياب ساختيم تا آنجا که عمرشان طولانى شد (و مايه‌ى غرور وطغيان آنان گرديد). آيا نمى‌بينند که ما به سراغ زمين آمده (و با مرگ و فنا) از اطراف آن مى‌کاهيم؟ پس آيا ايشان (بر ما) غلبه دارند؟