تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ (59)
وقتى از عيدگاه برگشته، بتان را شکسته ديدند:
قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا: گفتند چه کسى جرئت نمود و بجا آورد اين کار را به خدايان ما. إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ: بدرستى که او هر آينه از ستمکاران است بر نفس خود، زيرا کشته مى‌شود هر گاه دانسته شود که او اين کار را نموده.
تنبيه: اين مطلب معلوم است که اين بت‌پرستان، عاقل و بالضروره عالم بودند که اصنام، جماد هستند، لکن معتقد بودند که بتان، تماثيل کواکب و طلسمات موضوعه باشند به حيثيتى که هر کس ستايش کند آنها را، نفع برد، هر کس استخفاف کند آنها را، ضرر شديد رسد. حضرت ابراهيم اهانت نمود و آنها را شکست و هيچ ضررى به او نرسيد، پس فعل آن حضرت دال است بر فساد مذهب آنان از اين جهت.